Personal | De twijfelaar

In de laatste Flow Magazine las ik een column. Toine Heijmans schreef over het onderwerp twijfelen. En dat zette mij aan het denken. Ik voelde me er door aangesproken. Want als er één een twijfelaar is, dan ben ik dat wel.. Maar is dat slecht om toe te geven?

Toine vertelt over succesvolle mensen, politici, ondernemers, schrijvers, die beweren nooit te twijfelen: alles gaat vanzelf bij ze. Knopen doorhakken en keuzes maken doen ze gewoon even, ze worden geleid door hun passie en hun visie. Toine twijfelt daaraan. En hoewel het best grappig is om te twijfelen over twijfelen begin ik ook te twijfelen over het niet-twijfelen van succesvolle mensen. Ik denk dat succesvolle mensen niet willen toegeven dat ze twijfelen, want twijfelen is onzekerheid. En dat maakt je kwetsbaar.

Ik twijfel me soms suf. Niet dat ik me er de hele dag mee bezig houd, het is ook niet dat ik er wakker van lig ofzo. Of nouja, soms ook wel. Maar dat is piekeren (ander onderwerp..). Ik ben erg slecht in kiezen. Groot of piepklein. Ik ben een twijfelaar.

Resultaat? Ik stel het uit, of…(niet doorvertellen) ik doe maar wat.

Wanneer ik een keuze moet maken dan kan ik vaak niet kiezen. Met een menu kaart moet ik ook niet teveel keuze-vrijheid hebben hoor, want dan zit ik nog te dobben over welk gerecht ik zal nemen terwijl de rest het al aan de bedieningsmedewerker heeft doorgegeven. En die wacht dan op mij. Als ervaren bedieningsmedewerker weet ik hoe vervelend dat kan zijn. Wachten op zo’n slome twijfelaar, terwijl het druk is in het restaurant. Om dit soort situaties te voorkomen bedenk ik soms thuis al wat ik wil eten. Waar heb ik zin in? Kip, rundvlees, varkensvlees, vis of vegetarisch? Die keuze maak ik van te voren. Daarmee verklein ik mijn eigen keuze-vrijheid. Scheelt heel wat wachttijd voor iedereen om me heen in dat restaurant.

Afbeelding

Natuurlijk pak ik bij belangrijke keuzes mijn waarden erbij en laat ik de keus daarop baseren. Maar kiezen wat ik wil eten, of ik links of rechts ga, kiezen of ik wel of geen energie ga steken in iets waar ik zelf niet direct veel aan heb.. Hoe doe je dat dan?

Maar succesvolle mensen twijfelen nooit. Of ze willen hun getwijfel liever niet toegeven. Het niet toegeven van getwijfel lijkt me toch logischer dan nooit twijfelen.. Twijfelen maakt je kwetsbaar, twijfelen maakt je minder ‘expert’ en twijfelen maakt je minder een voorbeeld. Maar eigenlijk maakt twijfelen je ook gewoon heel menselijk, toch?

En ik ben ook maar een mens. Een twijfelaar, twijfelkont, slecht in kiezen. Ik vraag me vaak af of ik wel iets op mijn blog moet zetten, of ik wel een bepaalde werkvorm in mijn les wil gebruiken, of ik de leerlingen wel aan het werk wil zetten of dat we samen aan een leuke praktijkles gaan werken, of we gaan wokken of grillen, sporten of studeren, en over mijn studiekeuze nog niet te spreken; daar heb ik drie jaar over gedaan. Is het slecht om toe te geven dat ik een twijfelaar ben? Ik denk het niet. Maar het is wel iets wat ik nog zou willen leren: beter kunnen kiezen.

Onderschrift IKVOELVLINDERS

Advertenties

Een gedachte over “Personal | De twijfelaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s