Personal | Schouder update

MjAxMi02NjNiZDAwYjU1OTExZmEw

Ik bedenk me net dat ik hier nog helemaal niet over geblogd heb! Misschien is het omdat ik er liever ook helemaal niet over na wil denken. Het is namelijk helemaal geen leuk nieuws.. Toch ga ik in deze post het hele verhaal met jullie delen.

Drie jaar geleden ben ik flink van het paard gevallen. Ik reed toen bij een stal in Harbrinkhoek, samen met een oud-vriendin uit Almelo. Met veel rij-ervaring en weinig angst kenden ze mij als ‘het meisje dat wel goed kan rijden en op elk paard durft’. Zodoende kwam er een merrie op mijn pad waarmee veel andere amazones al verschillende problemen hadden ervaren. Dit soort paarden vind ik een uitdaging en een uitdaging ga ik niet uit de weg. Door middel van veel borstelen, grondwerk en longeren, leerde ik haar kennen. Ze was mooi! Kreeg door al het trainen al een beetje meer bespiering en haar gedrag veranderde positief, omdat ze eindelijk vaker uit haar stal werd gehaald (arm paard!).

Na een tijdje klom ik erop. Ze probeerde me wel uit, dat had ik niet anders verwacht. Ze was stug en koppig onder het zadel en ik moest best op mijn hoede zijn. We lieten een zadelmaker het zadel controleren en haar voeding werd aangepast. Van drie keer in de week ging ik de merrie elke dag rijden. Ik kreeg dressuur lessen en we gingen met sprongen vooruit. Ze reageerde erg goed op mijn hulpen en liep heel nageeflijk. Totdat… ze haar rug bolde, haar hoofd ver liet zakken, omhoog kwam en me er vervolgens af bokte. Volledig uit balans gebracht had ik geen schijn van kans. De tijd dat ik door de lucht vloog kan ik me nog steeds herinneren.

Ik ben volledig op mijn linker zij terecht gekomen. Direct voelde ik dat ’t mis was. Ik kon niet goed ademhalen en niet lopen. Met de ambulance werd ik naar het ziekenhuis gebracht. Mijn milt was gescheurd, ik had een klaplong, de ribben gekneusd en aan de linker kant de bekken gebroken.

Nadat ik was hersteld van de klaplong, milt (die deed het meeste pijn!) en gebroken bekken, ging ik naar de fysio omdat mijn nek de klap van mijn hoofd had opgevangen. Ik kon niet meer naar rechts kijken. Veel oefeningen, gekraak en triggerpoint (dry needling) behandelingen gehad. Zo’n twee jaar na de val was mijn abonnement bij de fysio nog niet afgelopen. Ook was ik nog erg stijf en voelde al wel m’n schouder. Maar omdat de rest erger was, leek de schouder in eerste instantie wel mee te vallen. Totdat ik volledig hersteld was van de andere verwondingen.

Momenteel doet mijn linker schouder constant pijn. Tussen de plek waar het sleutelbeen hecht aan het schoudergewricht (AC-gewricht) en dan daar ‘binnenin’. Ik kan niet boven mijn hoofd bewegen en tillen met deze arm. Het schouderblad beweegt niet volledig mee en alle spieren in de bovenrug en richting de nek zijn gespannen om “te compenseren met het schoudergewricht wat niet goed werkt” (dat zijn de woorden van m’n huidige fysiotherapeut). Hierdoor heb ik veel uitstralingspijn naar de elleboog en vingers (tintelingen) en naar het hoofd.

Een dik half jaar geleden was ik al bij de huisarts, fysio en ziekenhuis in Almelo geweest, maar vluchtte ik zodra het woord ‘opereren’ werd genoemd. Ik ben erg bang voor ziekenhuizen. Echter merk ik nu dat ik er niet onderuit kom. Deze pijn en beperkte bewegingsmogelijkheid is niet normaal voor een 27 jarige! Bovendien wil ik er graag vanaf.

Gisteren was ik in het ziekenhuis in Apeldoorn en zijn er weer röntgenfoto’s gemaakt. Mijn sleutelbeen en bovenarm zijn ooit gebroken geweest na een eerdere val van het paard (toen ik 15 jaar was). Daar is nog littekenweefsel van te zien. Ook zien de artsen een afwijking bij het AC-gewricht. En vanwege de beperkte bewegingsmogelijkheid denkt de orthopeed aan kapotte kapsels. Dus nu gaan ze kijken met een MRI. Op 22 september staat de afspraak. Eerst een injectie met contrastvloeistof (brr.. ik vind het eng) en daarna door een tunnel waarbij ik geen metaal mag dragen en geen make-up op mag, vanwege metaaldeeltjes.

Ik denk dat ik er maar een pyjama-party van ga houden dan. Om het positief in te zien ;) Maar diep van binnen schijt ik zeven kleuren stront. Big time!

Onderschrift IKVOELVLINDERS

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s